Overige Denk niet dat je er morgen nog bent..
- zondag, 13 november 2011 17:38
- Datum gepubliceerd
Salam Alaykoem warahmatoellahi wa barakatoehoe,
Gelieve Broeders&Zusters,mogen jullie hieruit kennis op doen, en van mij worden geaccepteert insh'Allah.
Het was nu helaas te laat. Vanochtend toen ik opstond, ik had de kans om tegen hem te praten, maar ik deed het niet. Zelfs een paar woorden kwamen er niet uit om enkel en alleen zijn mening te vragen of hem te bedanken voor hetgeen hij mij gisteren heeft geschonken. Maar ik had het te druk, was te flink bezig met uitzoeken wat ik zou gaan aantrekken. Toen ik de huis heen en weer liep om het een en andere klaar te zetten, waren enkele secondes genoeg om even te stoppen, om even hallo te zeggen. Maar nee, zelfs dat deed ik niet. Vond mezelf er nog te jong voor, dacht altijd dat ik het wel zou doen wanneer ik ouder zou worden. Maar jah, als ik mijn lot had geweten had ik het wel anders aangepakt. Daar is het nu helaas te laat voor.
Onderweg naar school, ik kwam een bedelaar tegen. Hij vroeg mij voor een kleine sadaqa. Iets kleins, iets wat ik zou kunnen missen. Normaal negeerde ik hem altijd en liep ik door. Maar vandaag was het anders, ik gaf hem wat. Ik gaf hem een van mijn koude/dodende blikken en liep vervolgens door. Ik dacht bij mezelf: 'Hopelijk laat deze junk mij nu wel met rust, wat zouden de mensen wel niet denken als ze mij met hem zagen'. Het was mijn hoogmoed dat mijn ondergang werd.
Ik keek om mij heen, zocht een plekje waar ik mijn lunch kon benuttiggen. Abdel groette mij met de salam, snel keek ik weg, ik negerde hem. Jah! Daar waren ze mijn vrienden, vier tafels verderop. Ik merkte dat sommige van mijn vrienden iets in het kort zeiden voor het eten. Maar dat zei ik niet, vond het zonde van mijn energie, alsof het nu zou helpen. Was toch al van plan om alles later te gaan doen, ik zou het dan misschien gewoon inhalen. Gek he, dat het nu heel anders voor mij kon zijn als ik de Islam (vrede) niet negeerde. En door een simpel maar krachtig woordje Bismillah, zou ik nu misschien in een andere toestand verkeren.
Telefoon, msn, de manier op altijd op hoogte te blijven van de laatste roddel. Dat was nu namelijk belangrijk, maar nooit heb ik gedacht dat ik mezelf er zo erg aan kon branden. Ik wist niet of ik wel of niet hield van de TV, maar jah er is bijna alles erop te zien, vooral soaps. Ik bracht er dan ook elke dag veel tijd door (kijkend naar haram), zonder ook maar aan hem te denken. Ik realiseerde het me toen niet, ik was gewoon aan het genieten van wat er vertoond werd. Hij begunstigde mij met vele zegeningen, maar ik was ondankbaar, ongeduldig..
Bedtijd, ik was moe. Nadat ik weltrusten tegen mijn familie zei, sprong ik gelijk in bed en viel meteen in slaap. Nu pas realiseer ik me dat ik al die tijd wat was vergeten. Ik heb een kans gehad, die heb ik verspild....
En degene die Allah vreest, Hij zal voor hem een uitweg maken (bij iedere moeilijkheid). En Hij zal hem voorzieningen geven, vanwaar hij dat niet had verwacht. En degene die op Allah vertrouwt, Hij (Allah) zal voldoende voor hem zijn. Voorwaar Allah zal zijn doelen volbrengen, voorzeker Allah heeft voor alles een maatstaaf vastgesteld. [at-Talaaq (65): 2-3]
Geef het door en moge Allah (swt) jullie allen bijstaan en jullie zaken, jullie zonders vergeven en jullie doen vergemakkelijken in het goede, Amien!
Wa'alaykoem salam
warahmatoellahi wa barakatoehoe,
Moge Allah SWT jouw pad Verlichten waar je ook bent, jou Behoeden voor het Kwaad en ons meer kennis Vergaren.
Ik hou van je omwille van Allah (swt)
Mohamed el Jafoufi
