Islamleer.nl

Sawda

De Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam) was voortaan alleen, daarbij nog beproefd door het verlies van twee mensen die van hem hielden en die hem steunden. Hij moest erover nadenken om te hertrouwen. Hij had inderdaad zware verantwoordelijkheden ten opzichte van zijn Gemeenschap en hij moest wel een vertrouwenspersoon in zijn huis bij zijn familie hebben.

Hij nam dus een echtgenote van een zekere leeftijd die ervaring en maturiteit had. Sawda was Mekkaanse. Dochter van Zam’a ibn Kais, ze was gehuwd geweest met As-Sukran ibn Amroe. Ze was één van de eerste vrouwen die moslim werden en ze lag aan de bron van de bekering van haar man, As-Sukran. Omwille van de vervolgingen die de gelovigen van de nieuwe godsdienst moesten ondergaan, emigreerden er sommige naar Abessinie waar de Negus, koning van het land, hen hartelijk onthaalde en hen beschermde tegen hun Mekkaanse achtervolgers, hij weigerde hen uit te leveren.

Sawda en haar echtgenoot waren bij de eerste groep die geëmigreerd waren. Bij hen was ook de broer van Sawda en één van haar neven, eveneens bekeerd en die ook geëmigreerd waren. De echtgenoot van Sawda, waarvan ons wordt verteld dat hij zijn geloof verzaakte, stierf, en ze was weduwe geworden, kort voor het overlijden van Khadija. Ze was heel moedig en standvastig in deze omstandigheden. Ze kwam terug naar Mekka.

Een vrouw uit Mekka die zich als één van de eersten tot de Islam had bekeerd, Khawla, kwam op een dag bij de Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam), enige tijd na het overlijden van Khadija, en stelde hem voor om een nieuwe echtgenote te nemen “…of een jong meisje, of een weduwe.”, en ze stelde hem ondermeer voor om de hand van Sawda te vragen, die haar vriendin was en met wie ze naar Abessinie was geëmigreerd.

De Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam) die onder de indruk was geweest van de kracht en de kranigheid van deze 50-jarige dame, vroeg haar ten huwelijk, om zijn waardering te tonen. Samen met het vinden van een echtgenote om over zijn huis te waken, gaf hij haar een familie en ondersteuning.

Het huwelijk vond plaats in de maand Shawwal in het jaar 3 vóór de Hijdra, enkele maanden na het overlijden van Khadija, korte tijd na de reis naar Ta’if. De bruidsschat die Sawda kreeg bedroeg 400 dirhams. Ze was vurig in haar geloof en werd hiervoor geëerd. Ze was een zeer attente echtgenote, toegewijd aan de familie. Gezien haar bescheiden afkomst, werden de leden van haar stam geëerd dat Sawda gekozen werd om de echtgenote van de Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam) te worden, hijzelf kwam uit een nobele familie uit Mekka. Bij deze gelegenheid bekeerden er velen zich tot de Islam, overtuigd door de boodschap van de Islam en onder de indruk door de bescheidenheid van de Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam).

Sawda was een grote vriendin voor sommige andere echtgenotes, waar we het later nog over zullen hebben, voornamelijk voor Aicha, die nog vrij jong was, toen ze het huis van de Boodschapper van Gods betrad. Later ontmoette ze tussen de Moeders der Gelovigen sommige vrouwen weer met wie ze geëmigreerd was. Men weet dat ze de Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam) vergezeld heeft tijdens de afscheidsbedevaart. Tijdens de nacht van Moedzalifa had ze de toestemming gevraagd om terug naar Mina te keren vóór de menigte ’s ochtends, want ze had moeite om zich te verplaatsen vanwege haar gewicht. De Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam) liet het haar toe. Het is ‘Aicha die het beste over haar heeft gesproken, ze had een discrete, bijna weggecijferde, maar toch efficiënte persoonlijkheid, ze heeft niet zoveel observaties teweeggebracht als voor sommige andere Echtgenotes. Men weet echter dat ze aangenaam gezelschap was en zeer liefdadig. Ze bracht de Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam) soms aan het lachen.

‘Aicha heeft over haar gezegd: “Ik heb nooit een andere vrouw gekend op wie ik zo graag zou willen lijken als Sawda.” [Moeslim]

‘Aicha verteld ons eveneens: “Toen Sawda een zekere leeftijd had bereikt, stond ze haar nacht met de Boodschapper Gods af voor mij.” [Moeslim]

De Boodschapper Gods gunde aan elk van zijn Echtgenotes een dag en een bijhorende nacht toe. Sawda had haar dag gegeven aan ‘Aicha om het zich bij de Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam) aangenaam te maken. Bij de openbaring van de optie-vers, had ze verkozen om de Moeder der Gelovigen te blijven, maar ze had de huwelijksbezoeken van de Boodschapper Gods opgegeven.

De Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam) had de vrouwen toestemming gegeven om naar buiten te gaan, door aan Sawda te zeggen: “Het is u toegelaten uw huizen te verlaten voor uw werkzaamheden.” [Tafsir ibn Kathir.]

Na het overlijden van Mohammed, ondernam Sawda geen enkele reis meer en bleef ze thuis. Ze gaf zelfs de bedevaart na Mekka op. Ze had de Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam) voordien vergezeld voor de bedevaart en de ‘Oemra. Op een dag zei ze tegen de Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam): “Ik heb achter jou gebeden vannacht. Je bent zo lang geknield gebleven dat ik mijn neus heb toegeknepen uit vrees dat hij zou bloeden.”

Nog steeds volgens ‘Aicha, hadden sommige Echtgenotes de vraag gesteld:“Wie zal diegene zijn die je het snelst zal komen vervoegen na jouw dood?” – “Diegene waarvan de hand het breedst is”, antwoordde hij. Ze namen een rietje om hun handen te meten en het was Sawda die de breedste hand had. Later begrepen ze dat de Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam) hen had gesproken over de “uitgestrektheid van de hand” om aan te tonen wie diegene was die het meest vrijgevig was en de meeste aalmoezen gaf! Inderdaad, Sawda gaf alles wat ze bezat. ‘Aicha vertelt ons dat ze heel vrijgevig was.

Volgens wat er ons werd overgeleverd is Sawda één van de Moeders der Gelovigen die kort na het overlijden van de Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam) stierf. En het was ook zij, volgens wat de Moeders der Gelovigen vertelden, die de meeste aalmoezen gaf, samen met Zayneb bint Jahsh. Men meent te weten dat ze stierf in het jaar 24 van de Hegerische jaartelling, aan het einde van ‘Omar’s khalifaat. Ze moet tussen de zeventig en vijfenzeventig jaar oud zijn geweest. Volgens een andere bron, zou ze gestorven zijn omstreeks het jaar 54 van de Hegerische jaartelling; dan zou men hieruit moeten besluiten dat ze meer dan 100 jaar oud is geworden. Maar indien ze samen met Zayneb, diegene moet zijn geweest die snel naar de Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam) zou terugkeren, zitten we met een tegenstrijdigheid. God is de Meest Wijze. Ze werd begraven in de begraafplaats van de vrouwen in Medina.

Ze gaf haar appartement aan ‘Aicha, haar grote vriendin. Inderdaad, hun appartementen lagen naast elkaar en dit gaf ‘Aicha de gelegenheid om haar appartement te vergroten, die na het begraven van de Profeet (Sallahu ‘alayhi wa Sallam) in haar kamer, op de plek zelf waar hij zijn laatste zucht liet, kleiner was geworden.

Moge Allah, Subhana wa taála, tevreden zijn over haar.

De echtgenotes van de Profeet
Uit het boek: De echtgenotes van de Profeet Mohammed
Door: Malika Dif