Islamleer.nl

Tawheed

Tawheed betekent in de letterlijke terminologie het ‘een maken’ van iets, zoals vaak in Islam, wordt hier iets aan toe gevoegd in de Islamitische terminologie, aldus; Het geloven in Allah als de Ene en Enige Ilah in al hetgeen wij ondernemen teneinde Zijn welbehagen te vinden.

Tawheed, is een zeer belangrijk deel van onze ‘Aqeedah. Zo belangrijk zelfs dat Tawheed hetgeen is ons Moslim maakt, het tegen in gaan van Tawheed betekent Shirk. We moeten het dan ook de plaats geven die het verdient, hierbij moeten we noch nalatig zijn en noch overdrijven. Tawheed is zoals gezegd onderdeel van onze ‘Aqeedah, zodoende moeten we het beschouwen en behandelen als onderdeel van ‘Aqeedah en dus niet al onze aandacht enkel hierop vestigen, noch het verontachtzamen.

‘Aqeedah zelf is onderdeel, het belangrijkste onderdeel, van de Ideologie, daar dit het fundament is waar de ideologie uit voort komt.

Zodoende moeten we ‘Aqeedah met daaronder Tawheed nemen als belangrijkste onderdeel van onze ideologie maar moeten tevens de ideologie in zijn geheel bestuderen. ‘Aqeedah zelf heeft een karakteristiek die in al haar onderdelen terugkomt, namelijk dat een deel verstandelijk en een deel overgeleverd bewijs is. Alles buiten ‘Aqeedah is overgeleverd op basis van de juistheid van de verstandelijk bewezen ‘Aqeedah. Dit verstandelijke deel kunnen en moeten we dus onderzoeken. Hierbij moeten we de waargenomen materie onderzoeken en hier conclusies aan koppelen. De eerste vraag bij het zoeken naar een juiste ‘Aqeedah is dan ook hoe dat de materie tot stand is gekomen, het verstandelijk antwoord hierop is dat het geschapen is en dat het slechts één enkele Schepper kan hebben. Aldus bereikt men Tawheed wanneer men hierbij tevens beseft dat alles enkel voor het welbehagen van deze Schepper mag zijn. Zowel in zijn relatie tot zijn Schepper (aanbidding), en zijn relatie tot zichzelf en anderen. Dit is dan ook hetgeen Islam onderscheid van alle andere religies en ideologieën. Alhoewel een religie het besef van de relatie tot de schepper kan hebben kan het nooit al de handelingen van de aanhangers ordenen volgens een Goddelijk bepaald systeem. Zodoende kan enkel de Moslim Tawheed hebben en is een ieder welke niet in de waarheid van Islam gelooft een ongelovige. Ilah houdt dan ook meer in dan enkel god, het betekent dat deze de Oordeler en Wetgever is.

Zo realiseert men zijn relatie tot zijn Schepper wat men Rooh ofwel spirit noemt, gevolgd door de vermenging van de materie en de spirit, wat inhoud dat de bevrediging van de organische instincten op basis de relatie tot de schepper geschieden. Om dit te kunnen bereiken moet zodoende de juiste boodschap gevonden worden, wat op zichzelf de ‘Aqeedah compleet maakt, deze boodschap vormt de systemen welke voortkomen uit deze ‘Aqeedah. Deze boodschap bevat de antwoorden voor de ‘Aqeedah over aspecten welke de mens niet kan waarnemen en zodoende niet onderzoeken oftwel al-Ghayb. Dit is (tekstueel) overgeleverd deel van de ‘Aqeedah.

Tawheed bestaat zodoende voornamelijk uit verstandelijke bewijzen, aan de hand van toetsing van de materie, dit gedeelte is door iedereen, individueel, te begrijpen en te doorgronden. Dit deel moet dan dus ook uitvoerig door een ieder, geboren moslim of niet, worden onderzocht en bevestigd, opdat hij alles in zijn leven hieraan relateert en er een onwankelbaar geloof uit resulteert. Alles wat hij meemaakt en waarneemt zal dit dan ook keer op keer bevestigen. Het overige deel is de Barmhartigheid van onze Schepper om ons tevens antwoorden te geven op zaken waarbij we zelf niet tot onbetwist juiste antwoorden kunnen komen zoals bij het gebruik van verstand. Omdat we het verstand hierbij niet kunnen gebruiken maar wel reeds hebben bewezen dat de Qur’an onbetwistbaar de waarheid van onze Schepper is, moeten we alles dat wat Deze ons bekendmaakt aannemen zonder twijfel en er een onwankelbaar geloof in hebben.

Doordat de rol van ons verstand hierbij beperkt is tot het accepteren van deze kennis, is er ook minder aandacht voor vereist. De mogelijkheden zijn hierbij beperkt tot het onthouden en begrijpen van de door Hem aangereikte Namen en Eigenschappen. Doordat we deze niet kunnen beseffen is het begrijpen op zichzelf tevens beperkt tot wat Allah (swt) en Zijn Boodschapper (saw) hierover aan ons hebben duidelijk gemaakt. Hierbij is dan ook (verstandelijk) duidelijk dat deze Namen en Eigenschappen aan Hem uniek zijn, daar Hij als Schepper geen gelijkenissen met Zijn schepping kan hebben.

Aldus dient de studie te zijn naar het fundament, oftewel het bewijzen van het bestaan en de eenheid van de Schepper. De tekstuele toevoegingen moeten begrepen en toegepast worden maar niet op een dergelijke wijze moeilijk gemaakt worden dat het enkel voor verwarring en onnodig tijdverdrijf zorgt. Wat we hieruit moeten begrijpen is door een ieder zonder moeilijkheden te begrijpen en toe te passen.

Salahuddin ibn Shuja’a

Bron: http://www.al-haqq.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=30&Itemid=48