Oesoel oel-Fiqh Deel 1

Introductie

Om te begrijpen wat Oesoel(أصول), Fiqh(فقه)en Oesoel oel-Fiqh (أصول الفقه)inhouden moeten we kijken naar wat zij betekenen in zowel Lughawie (لغوي ofwel taalkundigee) terminologie en wat zij in Shar’i (شرع ofwel wettelijke) terminologie betekenen.

Allereerst moeten we weten van Oesoel dat het Djam’oe (جمع ofwel meervoud) van Asal(أصل) is. De taalkundige betekenis van Oesoel betekent letterlijk; de weg, de basis. Zoals twee muren gebouwd worden op hun fundament ofwel basis, van hieruit wordt gebouwd of het oordeel gezocht. In de wettelijke betekenis veranderd er weinig bij dit woord, het blijft de basis, maar dan zijn het de details van de basis om de Ahkaam Shari’ah ( ofwel goddelijke oordelen) te vinden. Zo wordt ook vaak het woord Qawaa’ id (fundamenten ofwel قواعد) gebruikt, het zijn namelijk de fundamenten ofwel de uitgangspunten of principes van waaruit men de jurisprudentie bedrijft. Het moet dus niet verward worden met de ‘Aqiedah want dit is de daadwerkelijke basis van waaruit alles in Islaam voortkomt, ook de principes van Oesoel.

Dan wat betreft Fiqh, dit betekent (diep) begrijpen, het komt van stam ‘Fa Qa Ha’ فقه)) wat hij begreep betekent, zoals in de Ayah:

 

 

قَالُواْ يَا شُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيراً مِّمَّا تَقُولُ

“Oh Shoe’aib, wij begrijpen niet veel van wat jij zegt.” (Zie de betekenissen van de vertalingen van de Qoer’aan; Soerah Hoed, ayah 91.)

 

De Shari’ Islamitische definitie is:

 

العلم بالأحكام الشرعية العملية المستنبطة من ادلتها التفصيلية

‘De kennis van de Goddelijke wetten van handelingen geëxtraheerd uit de gedetailleerde bewijzen.’

Uitleg van de definitie fiqh;

 

أحكام الشرعيةhier mee wordt fard/verplicht of mendoeb/aangeraden of haraam/verboden of mekroeh/afgeraden of moebah/vrijgelaten bedoeld.

 

العمليةdie met handelingen van dienaar mee te maken heeft valt onder ameliyyah…zoals bidden of handel of cihaad etc…

 

ادلتها التفصيليةdit zijn de bewijsvoeringen zoals Koran en soennah.. voorbeeld bewijs dat handel mubah is de uitspraak van Allah in Koran: وَأَحَلَّ اللّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا

`Allah heeft rente verboden en handel vrijgelaten.`

 

Dit is een recente definitie die Shaych Aboe Rashta Bin Chaliel gebruikt, en gelijk is aan die van Amidi, al-Zarkashi, al-Baydawi en Shawkani.

Fiqh wordt soms ook gebruikt als synonieme term voor Shari’ah, maar de term Fiqh wordt nu volgens de eerste definitie en gebruik behandeld.

Vervolgens wordt de definitie van Oesoel samengevoegd met die van de Fiqh en onstaat hieruit:

 

القواعد التي يبتنى عليها العلم بالأحكام الشرعية العملية المستنبطة من ادلتها التفصيلية

 

De kennis van de Goddelijke wetten van handelingen geëxtraheerd uit de gedetailleerde bewijzen die gebaseerd is op basissen.

Verder definieerde Ibn al-Hajib (646 H/ 1221 CE) Oesoel oel-Fiqh als: ‘De principes waarmee de Mujtahid de wettige regels van handelingen extraheert uit de specifieke bewijzen.’

Met deze definities is het concept duidelijk uit een gezet en wordt duidelijk dat fiqh wordt gebaseerd op de Oesoel zoals een gebouw gebouwd wordt op zijn fundament, wil het resultaat (Fiqh of gebouw) goed zijn moet het fundament goed zijn. Voorbeeld; het oordeel dat gestorvene verboden is, is gebaseerd op bewijs in Koran;حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُgestorvene is verboden.

Als iemand de totstandkoming van een oordeel wil begrijpen moet hij naast het de teksten en het Arabisch dus ook vooral Oesoel oel-Fiqh goed doorgronden, want hierin worden de principes vastgelegd hoe de teksten en het Arabisch wordt gebruikt om tot het oordeel te komen.

Het is niet verplicht noch makkelijk om Faaqih (degene die het diep begrijpt) te zijn maar het moet wel het streven zijn. Het is niet verplicht op een iedere moslim om Oesoel oel-Fiqh en de Fiqh die daaruit resulteert te doorgronden maar hij moet wel de wetten voor zijn handelingen kennen. Het diep begrijpen van Islaam en haar wetten is de van grootste Khair die men kan hebben op deze wereld, de Faaqih wordt door Allah (swt) gezegend met Khair.

“Degene waarvoor Allah het goede (khayr) wenst, Hij verschaft hem fiqh in de Deen.” [Boekharie]

van uit definities is het duidelijk te zien dat oesoel oel- fiqh onder paar kern punten bestuurd kan worden. dat zijn als volgt;

1-het goddelijke oordeel en wat mee te maken heeft.

2-Bewijsvoering en wat mee te maken heeft.

Deze onderwerpen gaan wij inshallah een voor een met details bestuderen. Maar voor dat ik met de onderwerp goddelijke oordeel begin wil ik als inleiding paar punten met jullie meedelen. En die onderwerpen zijn, wie is de haakim? en Wat is het uitgangspunt in de wet voor de handeling van de mensen? en Wat is het uitgangspunt in het oordeel van materie? Wat zijn de oordelen van de handelingen van de mensen?

 

 

Wie is de Haakim

Wie de degene is die oordeel geeft is een vraag welke van groot belang is in het levenvan elke persoon, moslim of niet. En als men zich verdiept in de kennis van het extraheren van wetten wat we Ijtihad noemen, is het verreist dat eerst bepaalt wordt in Oesoel wie degene is wie de wetten mag maken. In feite kan maar van twee kanten een oordeel komen, of het komt van Allah (swt) of het komt van de mens.

Het verstand heeft echter in twee gevallen wel de mogelijkheid een oordeel te vellen. Ten eerste kan hij een oordeel geven over wat de realiteit uitwijst, de realiteit maakt onomstotelijk duidelijk dat dit zo is. Bijv. is het voor een ieder duidelijk dat kennis beter is dan onwetendheid.

 

Ten tweede wat de natuurlijke menselijke neiging is. Deze neiging is voor een ieder hetzelfde en komt bij ieder mens voor. Bijvoorbeeld;helpen aan een persoon die aan het verdrinken is een natuurlijke menselijke neiging en het is mooi of zeggen het in Arabisch hasen. Precies tegenovergesteld niet helpen aan een persoon die aan het verdrinken is niet goed/lelijkheid of zeggen het in Arabisch kabieh.

Maar als wij het over beloning en bestraffing hebben dan heeft verstand helemaal geen mogelijkheid om oordeel te geven over deze handelingen. Dus verstand/mens heeft geen recht/ geen mogelijkheid om oordeel te geven dat iemand voor bestuderen voor kennis العلمilmsevap/beloning of ikaab/bestraffing krijgt. Ook met de voorbeeld van redden van een persoon die in gevaar zit of je daar voor een beloning/sevap of bestraffing/ikaab krijgt. Verstand kan wel weten dat het redden van een mens mooi /goed is maar kan niet oordelen/bepalen of het sevaap of ikaab is. Dat kan alleen maar bepaald worden door Allah SWT.

 

Allah (swt) vestigt in vele Ayat de verplichting dat hij de Haakim is. Hij is de enige die ons leven ordent, en oordeelt wat Halaal is en wat Haraam en wat khayr of sher is en wat sevaap en ikaab is. Allah SWT zegt;

 

فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّىَ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُواْ فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسْلِيمً

Maar neen, bij uw Heer, zij zullen geen gelovigen zijn, voordat zij u (profeet) tot rechter maken over al hun geschillen en in hun hart geen aarzeling vinden aangaande hetgeen gij oordeelt en zij zich geheel en al onderwerpen. Nisa 65

 

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ

O, gij die gelooft, gehoorzaamt Allah en Zijn boodschapper en degenen, die onder u gezag hebben. En indien gij over iets twist, verwijst het naar Allah en Zijn boodschapper, nisa 59

 

قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ

Zeg: "Indien gij Allah liefhebt, volgt mij, Allah zal u liefhebben en uw zonden vergeven. Ali imran 31

 

Rasoel sawzegt;

…………………………………………………………………………………….

Wie iets toevoegt aan de zaak(islam) dit is niet van hem, hij is verworpen

Van uit deze teksten is te begrijpen dat de gene die oordeel kan geven is enkel en alleen Allah swt. Dit was een van de belangrijkste onderwerpen van oesoel -oel fiqh. I

Als onderwerp wie de gene isdie oordeel geeft duidelijk is kunnen we verder gaan met de onderwerpUitspraak van verantwoordelijkheid.

 

Uitspraak van verantwoordelijkheid.

 

Wat is het uitgangspunt in de wet voor de handeling van de mensen?

De handeling van de mens is afhankelijk van de kennis van het goddelijk oordeel. Allah (swt) heeft verplicht op elke moslim dat hij kijkt voor elke handeling die hij verricht, en dat hij voor het verrichten van de handeling het goddelijk oordeel daarvoor begrijpt omdat Allah (swt) dat van hem vraagt.

 

فَوَرَبِّكَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِيْنَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Bij uw Heer, Wij zullen hen voorzeker allen ondervragen. Over hetgeen zij deden. Hicr-92

Dat wil zeggen dat Allah van mens zal vragen over zijn handelingen die hij verricht heeft. Daarom is het van belang om van te voren te weten wat de oordeel van Allah is over de handeling die men zal verrichten.. van uit de bewijsvoeringen is de volgende maatstaf geëxtraheerd.

 

……………………………………………………………………………………….

Het uitgangspunt voor de handelingen is gebonden aan de Goddelijke wetten

En zo heeft de profeet(saw) duidelijk gemaakt dat de handeling gevestigd moet worden met de islamitische oordeel.

 

…………………………………………………………………………………….

Wie iets toevoegt aan de zaak(islam) dit is niet van hem, hij is verworpen

En ik zal een voorbeeld over een sahaba geven die naar Rasoel kwam met paar vragen voor dat hij het ging uitvoeren/verrichten.

`` Osman inb Mazun kwam naar Rasoel en vroeg: Ya Rasoelellah geef me de toestemming om te reizen? Rasoel saw antwoordde; reizen voor mijn oemmah is cihad doen fi sebielillah, dan vroeg Osman Ya Rasoelallah geef mij de toestemming voor ruhbanlik. Rasoel saw antwoordde; rubanlik voor mijn oemmah is zitten in de moskee om te wachten voor gebed.

Hier uit wordt gezegd dat hetuitgangspunt voor de daden van de dienaar gebonden is aanhet goddelijke oordeel. En dat het verplicht is voor de moslim dat hij het goddelijke oordeel van zijn handeling weet voor dat hij het verricht gelijkelijk of dit oordeel verplicht is of aangeraden of verboden of afgeraden of vrijgelaten zoals …..

 

 

Wat is het uitgangspunt in het oordeel van materie?

 

De materie zijn niet de daden, de materie is hetgeen de mens gebruikt in zijn daden. De teksten maken duidelijk dat de materie in principe over het algemeen toegestaan (Mubaah) zijn, echter er zijn specifieke zaken verboden. Paar verzen van uit Koran laat ons duidelijk zien dat oordeel over materie bestaat uit vrijgelaten of verboden, niet verplicht, aangeraden of afgeraden…. Allah SWT zegt:

يَا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُواْ مِمَّا فِي الأَرْضِ حَلاَلاً طَيِّباً

O gij mensen, eet van hetgeen geoorloofd en goed is op aarde … bakara 168

 

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللّهِ الَّتِيَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالْطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ

Zeg: "Wie heeft de tooi van Allah, die Hij voor Zijn dienaren heeft voortgebracht en zuiver voedsel, verboden?" araf 32

 

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالْدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ

Verboden is u het gestorvene, het bloed en het varkensvlees en al waarover een andere naam dan die van Allah is aangeroepen; maide 3

. De teksten maken duidelijk dat de materie in principe over het algemeen toegestaan (Mubaah) zijn, echter er zijn specifieke zaken verboden. En dan is de maatstaf/kaide oesoeliyyah duidelijk. En dat is:

Het uitgangspunt voor de materie is dat ze toegestaan zijn waarvoor bewijs van verbod is gekomen

 

 

Wat zijn de oordelen van de handelingen van de mensen?

In het begin van onze les heb we al gezegd dat Het uitgangspunt voor de handelingen is gebonden aan de goddelijke oordelen…..

 

Goddelijke oordeel

Hier zullen we onderzoeken wat het goddelijk oordeel (Hukm Shari’ ofwel ) precies is en hoe het voorkomt in de Islaam. Om allereerst een goede begrip te krijgen wat de term op zich zelf inhoud de volgende definitie:

 

خطاب الشارع المتعلق بافعال العباد بالأقتضاء او بالوضعا او بالتخيير

 

“De uitspraak van de Wetgever aangaande de handelingen van de dienaar, met eis, mogelijkheid of verplaatsing.”

 

Hierbij moeten twee punten worden opgemerkt, ten eerste luid de definitie ‘de uitspraak van de Wetgever’, bewust is hier gekozen voor Wetgever omdat als men zegt ‘de uitspraak van Allah’ wordt enkel de Qoer’aan begrepen. Voorzeker is enkel Allah (swt) de Wetgever, maar er is hier gekozen voor Wetgever omdat hieruit begrepen moet worden al hetgeen Hij (swt) heeft geopenbaard en niet alleen de Qoer’aan. Het omvat namelijk de Qoer’aan en de Soennah, alsmede waarnaar deze verwijzen, zijnde de concensus van de metgezellen en analogie.

Ten tweede luid de definitie ‘dienaar’, alhoewel in veel boeken van Oesel ‘verantwoordelijken’ geschreven wordt, ook dit is uiteraard niet zonder reden. Islaam is als ideologie zijnde namelijk alomvattend, zodoende heeft het een oordeel over alle zaken.

Goddelijke oordelen kunnen we in 5 categorie bestuderen. Dat zijn verplicht of aangeraden of verboden of afgeraden of vrijgelaten. Maar voor dat ik met deze oordelen begin wil ik eerst met een sjabloon een overzicht geven over de goddelijke oordelen…

 

Nas (نص ofwel Tekst)	Fi’l (فعل ofwel werkwoord) in de ‘Amr (أمرofwel gebiedende wijs) vorm.	Qareenah (قرينة ofwel indicator) voor status	Oordeel van verzoek tot handeling
وَأَقِيمُواْ الصَّلاَةَ	أَقِيمُواْ	مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ	فرضصلاة يقوم
En verricht het gebed	Verricht	Wat heeft u in de hel gebracht? Zij antwoordden: Wij behoorden niet tot hen die plachten te bidden.	Verrichten van het gebed is Fard

 

Goddelijk oordeel