Fiqh Een les uit Oesoel oel-Fiqh; Mutlaq en 'Aamm
- zaterdag, 12 november 2011 15:04
- Datum gepubliceerd
Oesoel oel-Fiqh is mischien een niet voor iedereen al te bekend onderwerp maar des al niet te min wel van zeer groot belang. Het is namelijk essentieel voor het verrichten van Ijtihaad en het begrijpen van dit proces, en zonder Ijtihaad kunnen niet de nodige regels geëxtraheerd worden uit de Islamitische teksten voor de nieuwe situaties die wij tegenkomen, en dit is een vitale kwestie voor ons omdat wij ten alle tijden enkel volgens het oordeel van Islaam mogen leven. Dit artikel zal zich toespitsen op de implicatie van teksten, of dat deze Mutlaq (absoluut) is of ‘Aam (algemeen). Ook dit is van groot belang want zo weet de persoon die de tekst uit de Islamitische bronnen leest of de impact van het gebod geld voor de moslims of een andere groep in het algemeen of voor specifieke personen.
Om dit onderwerp volledig te begrijpen, is het noodzakelijk om dit onderwerp met
de Arabische taal kijken. Het is niet een gemakkelijk onderwerp om te begrijpen, zeker zonder de Arabische taal, aangezien het gebruik van grammatica,
en bepaalde semantiek (wetenschap omtrent de betekenis van taalkundigeconstructies) omhelst. Zodoende kunnen we het enkel algemeen beschouwen omdat voor het werkelijk doorgronden een goede kennis van de Arabische taal vereist is.
‘Aamm wordt gedefinieerd als ‘een algemeen woord (lafz al ‘Aamm) en enkelvoudig woord (lafz al mufrad) dat één betekenis heeft waarop twee of meer dingen van toepassing zijn zonder dat één ding prioriteit heeft over een andere in betekenis’, tenzij als er een specificatie (takhsis) is.
Van ‘Aamm bestaat er een variëteit van vormen:
1) Een algemene namen met ‘al’ (het/de (bepaald lidwoord).
2) Ism mudhaf, een bezeten zelfstandig naamwoord, zoals mijn volk of mijn stam.
3) Nakirah fie Siyaq an-Nafy. Onbepaald in de verbannende context, dit is ‘Aamm. Zoals in de uitspraak van de boodschapper (saw) "Geen volk dat een vrouw als leider benoemt zal ooit slagen." (al-Bukhaari) van ‘Abd al-Rahmaan ibn Abi Bakr van zijn vader. Dit is ‘Aamm, want alle volkeren zijn uitgesloten. 4) Alladhie en Allaatie wat allebei ‘die’ of ‘degenen’ betekent, respectievelijk mannelijk en vrouwelijk.
Wanneer deze vormen van ‘Aamm voldoen aan de voorwaarden van mutlaq, wordt dit zowel ‘Aamm als Mutlaq (tegelijk) genoemd. Bijvoorbeeld de uitspraak ‘ik sloeg mijn slaven.’ Het woord slaven is zowel Nakirah en kent geen ontkenning en is derhalve Mutlaq. En ook is het woord ‘slaven’ een zelfstandig naamwoord dat Mudaf (bezeten) is door de vervoeging met ‘mijn’, waardoor het ‘Aamm is.
Mutlaq (absoluut) komt slechts in Nakirah (onbepaalde) vorm voor. Bijvoorbeeld, wanneer men zegt ‘al-doelaar’ (de dollar), dit is niet Nakirah (onbepaald) vanwege het bepaald lidwoord ‘al’ (de). Maar wanneer men zegt ‘een Amerikaanse dollar’, wordt dit mutlaq genoemd omdat het Nakirah (onbekend) is. Ook is een Shart (voorwaarde) voor mutlaq dat het komt in ‘Siyaaq al Ithbaat’ (context van het bewijs) wat betekent dat het dus gevestigd moet worden en niet ontkent. Bijvoorbeeld is ‘een Amerikaanse dollar’ Mutlaq omdat het ten eerste Nakirah is en ten tweede is er geen ontkenning. Maar wanneer men zegt ‘ik heb geen Amerikaanse dollars’, is ook hier Nakirah, maar er is wel ontkenning door het woord ‘geen’ en dus is het geen Mutlaq.
Mutlaq is elk woord dat in zijn toepassing ongeschikt is om van de bepaalde voornaamwoorden en zelfstandige naamwoorden, die door het bepaald lidwoord worden bepaald, uit te sluiten.
Ter illustratie de volgende Ayah: "Gaat geen andere huizen dan de uwe binnen" [Zie de betekenissen van de vertalingen van de Qur’aan; An-Noer, ayah 27.]
Het woord „buyoet" (huizen) is zowel mutlaq, als in de ‘Aamm vorm, zonder enige beperking of specificatie met betrekking tot huizen. Om dit beter te begrijpen vinden we veel diepgang in het boek ‘Tayseer il-Woesoel ilal-Oesoel’ van Sjaych Ataa bin Khaleel, hier volgen een aantal voorbeelden uit het boek ‘Sjakhsiyyah’ van Sjaych Taqiuddien An-Nabahani.
De algemene tekst (`Aamm) is de uitdrukking die alles omvat waarop het van toepassing is, zoals ‘Moslim’, ‘uw kinderen’, en ‘mensen’. De Qur'aan bevat dergelijke algemene teksten; en de Soennah specificeerde deze algemene teksten. Bijvoorbeeld:
Allah gebiedt u aangaande uw kinderen: voor het mannelijke kind evenveel als het deel van twee vrouwelijke kinderen " [Zie de betekenissen van de vertalingen van de Qur’aan; An-Nisaa’, ayah 11]
Dit ayah is algemeen in het laten erven van alle zonen van vaders, maar de Soennah specificeerde deze algemene tekst en sloot de Profeten van deze regel uit. De boodschapper van Allah (saw) zei:
"Wij de Profeten gaan niet in overerving weg, wat wij nalaten is Sadaqah."
Daarom erven de kinderen van de Profeet niet van hem. De Soennah heeft de ervende persoon gespecificeerd (taksees) als een ander dan degenen die hun vaders vermoorden. De boodschapper (saw) zei:
"De moordenaar erft niet."
Aldus, verhinderde de Boodschapper (saw) de zoon die zijn vader vermoorde van het erven van hem. De Qur'aan vermeld het volgende:
"Geselt iedere echtbreekster en echtbreker met honderd slagen." [Zie de betekenissen van de vertalingen van de Qur’aan; An-Noer, ayah 2]
Dit is algemeen en omvat iedereen die Zina begaat, gehuwd of niet gehuwd. Maar de Soennah kwam, en specificeerde het tot de niet gehuwde mensen, aangezien de Ghamdiya vrouwen, en Maiz werden gestenigd.
Taqyied (beperken van het onbeperkte) van de mutlaq.
De Mutlaq is de term die in zijn toepassing onbeperkt is. Het woord ‘Raqqaba’ is op alle slaven van toepassing of zij gelovigen of Kuffaar zijn, en het woord ‘Dinaar’ is op Iraakse, Libische of Kuwaiti persoon van toepassing. In de Qur'aan vinden wij Ayaat die Mutlaq zijn en de Soennah kwam en beperkte deze met een specifieke beperking. Bijvoorbeeld, zei Hij (swt):
"En snijdt de dief en de dievegge de hand af" [Zie de betekenissen van de vertalingen van de Qur’aan; Al-Ma’idah, ayah 38]
Dit is Mutlaq met betrekking tot allerlei diefstal. Dan kwam de Soennah en beperkte de hoeveelheid waarbij iets als diefstal wordt beschouwd als het een kwart gouden Dinaar of meer waard is, en het beperkte het afhakken tot de pols.
Een man van de Ansaar kwam naar de Boodschapper van Allah (saw) en zei: ‘Ik heb een slaven meisje. Ik heb gemeenschap met haar maar ik wil haar niet dat zij zwanger wordt.’ Hij (saw) zei: `Pas ‘Azl toe, als u wilt. Maar wat voor haar verordend is zal tot haar komen.’
'Azl wordt ondubbelzinnig toegelaten wat de intentie van de persoon die het toepast ook mag zijn. Of het omwille van het niet krijgen van nakomelingen is, het hebben van minder kinderen, of sympathie voor de vrouw omdat ze zwak wat het moeilijk voor haar maakt om te dragen of te bevallen, of voor om het even welke andere reden.
