Islamleer.nl

Secularisme onder de loep

De geleidelijke ontwikkeling van de moderne seculiere maatschappij in het Westen heeft geleid tot een scheiding tussen religie en de staat. Religie is een kwestie van persoonlijke keuzes van een individu geworden. Daardoor speelt religie geen breedvoerige rol in de aangelegenheden van de staat of de maatschappijen in de wereld. Dit is de waarneming wat betreft religie volgens de huidige seculiere maatschappijen welke de wereld momenteel kent. In elke seculiere maatschappij is de rol van religie ondergeschikt aan de interesse van de staat. Secularisme is op zijn sterkst in het Westen en dit is niet meer dan logisch aangezien dit zijn geboorteplaats is. Het Westen hebben andere naties door militaire en/of economische kolonisatie en propaganda gedwongen deze manieren over te nemen.

Om te begrijpen waarom het Westen zich deze manieren heeft toegeëigend, dienen we eerst de historische gebeurtenissen te analyseren. Want het is juist door een reeks historische gebeurtenissen waardoor onze huidige situatie tot stand is gekomen.

Opkomst van de seculiere maatschappij

Gedurende de Middeleeuwen werd Europa geheerst door een meedogenloos leensysteem dat in stand werd gehouden door de monarchie (de vorsten), de edelen en door de kerk. In principe was hun filosofie dat de positie van de mens in het leven voorbestemd was door God. Dus een smid was geboren als smid en een koning was geboren als een koning, waardoor hun lot vaststond en beslist was. Dit hielp echter alleen de rechtspositie van de mensen met een hoge status omhoog te houden en onderdrukking onder voornamelijk de arme mensen overheerste grotendeels. Deze situatie leidde natuurlijk tot een conflict tussen onderdanen en de staat en deze strijd ging door aan kracht te winnen gedurende de Middeleeuwen. Aldus werd de term Middeleeuwen vaak als synoniem gebruikt met de zogenaamde duistere eeuwen omdat deze periode voor een Europeaan de meest donkere tijden in zijn geschiedenis was.

De kerk bleef het levensysteem van het land rechtvaardigen en door middel van corruptie werd het een machtige wet in termen van rijkdom en invloed. Het is welbekend dat de Katholieke kerk in rijkdom groeide door middel van 'donaties'. Een plaats in de hemel werd verkocht door de kerk in ruil tegen goud. Deze manier van corruptie leidde tot ontevredenheid en uiteindelijk in een opstand door Martin Luther. Het was deze opstand die leidde tot de hervorming welke op zijn beurt weer leidde tot de hervorming van de Protestante kerk. Dit was een genadeslag voor het Katholieke rechtssysteem.

Tegelijkertijd vond er een periode van ontdekking en wetenschap plaats in Europa. Dit leidde regelmatig tot confrontaties met de leerstellingen van de kerk. Bijvoorbeeld de ontdekking van Galileo dat de aarde rond de zon draait en niet andersom, zoals voorheen werd aangenomen door de geestelijken. Gelijkend aan de ontdekking van een vierde continent, namelijk Australië, welke veel wrijving veroorzaakte daar de kerk de leerstelling aanhing dat er maar drie continenten waren. We kunnen hier doorgaan met veel meer voorbeelden, maar de kerk en de vorsten deden hard hun best om deze wetenschappen te onderdrukken om zo hun greep op de maatschappij te kunnen behouden. Aan de andere kant keerde de maatschappij zich af van de dogma's van de staat, met name van de kerk. Deze periode was de Renaissance, toen Europa zijn horizon ging verbreden. Wetenschappelijke ontdekkingen leidden tot de Industriële Revolutie en de balans van macht in de internationale arena verplaatste zich richting Europa. De Industriële Revolutie voorzag haar met zware industrieën welke haar van machtige wapens voorzag, en zo ontstond er een periode van overheersing en kolonisatie.

De intellectuelen begonnen zich ook tegen de kerk op te zetten. Niccolo Machiavelli legt, in zijn boek 'The Prince' (vert. De Prins) de oorzaak uit dat een volksstaat geliefder was dan een Christenstaat.

Europa keerde zich af van het begrip Christenstaat en keerde zich naar een volksstaat. Vanwege de onderdrukking door de heersende macht werd de schreeuw om vrijheid erg sterk. Religie werd beschouwd als bijgeloof en achterhaald. Prominente denkers en politici als John Locke, Thomas Hubb, Montisque en Rousseau riepen de individuen op vrij te zijn en niet gebonden. Jean Jacques Rousseau stelde in zijn boek 'The Social Contract' (vert. Het Maatschappelijk Contract) "De mens is vrij geboren maar is op alle plaatsen geketend". Deze uitdrukking hield in dat de mens de wil heeft zijn eigen lot te bepalen en dat dit niet is voorbeslist door God, dus de mens is vrij en de mens is in wezen goed. Het is de staat die hem tot slaaf heeft gemaakt waardoor hij is geketend, en de staat bestaat zonder toestemming van de mensen. Dus men zette zich af tegen het leensysteem en keerde zich naar een vrijere maatschappij waarin alle inwoners hun eigen lot konden beslissen. Het was Rosseau die uiteindelijk de Franse Revolutie heeft geïnspireerd welke leidde tot het verval van de onderdrukkende Monarchie en de Kerk. Het parlementaire systeem was opgezet, de Monarchie verdween simpelweg uit het zicht en de macht van de Kerk werd hen afgenomen. Sinsdien heeft zich de seculiere maatschappij ontwikkeld. Een gelijkend proces vond ergens anders in Europa plaats en de Monarchie verdween uit het zicht en de rol van de Kerk werd beperkt tot aangelegenheden als rituelen van aanbidding. De werkelijke macht lag nu in de handen van het Parlement welke voornamelijk werd gestuurd door de grote bedrijven. De Kerk had nu bijna niets meer te maken met de staat en zijn rol was enkel om zich te concentreren op persoonlijke aanbidding en moraliteit. Christendom werd verpersoonlijkt, het was nu een persoonlijke bezigheid die zich bezighield met individuele moraliteit en aanbidding.

Aldus kreeg religie een andere betekenis nadat het bijna geheel was ontdaan van zijn invloed op de gehele staat en maatschappij. De mensen maakten zich nieuwe normen eigen en deden inspiratie op van intellectuelen, politici, denkers en schrijvers. Dit is precies waarom, als men tegenwoordig religie noemt, het puur als een persoonlijke zaak wordt beschouwd. Terwijl daarentegen het voor de mensen niet meer dan logisch was dat zij wegtrokken van de Kerk die hen samen met de vorsten onderdrukte en die zich vasthielden aan het leensysteem van Europa. Dit vertrek van de Kerk en het leensysteem werd verder versterkt door nog twee andere factoren.

Ten eerste, zoals eerder vermeld, leidde de wetenschappelijke ontdekkingen tot een direct conflict met de leerstellingen van de Kerk, dit zorgde voor grote twijfel met betrekking tot de authenticiteit van de Bijbel. Als gevolg verloren de mensen hun vertrouwen in de Kerk. Ten tweede leidde een nieuwe formatie van de seculiere overheid gekoppeld met de nieuwe wetenschappelijke ontdekkingen en de Industriële Revolutie tot een sterker en rijker Europa. Derhalve begon er een periode van meedogenloze kolonisatie wat inhield dat Europa erg rijk en machtig werd ten koste van andere volken.

De zaak van de seculiere maatschappij was nu goed gegrondvest.

Deze gebeurtenis hield in dat de Europeanen zich een enorm vijandige houding aannamen tegenover het Christendom en Religie. De Kerk handhaafde niet alleen het leensysteem maar hield Europa ook tegen in vooruitgang door zijn religieuze dogma's welke bewezen waren te zijn gebaseerd op verzinsels en bijgeloof.

Dus dit is hoe de moderne gedachten van de Europeanen vorm aannamen. De vraag die nu gesteld moet worden is of het redelijk is om alle religies te veroordelen louter gebaseerd op de gebeurtenissen binnen het Christendom. Helaas is dit precies wat het Westen deed. Hadden zij beter naar een alternatief kunnen zoeken in plaats van het simpelweg verlaten van het Christendom om zo tot een overeenkomstige oplossing te komen? Een compromis, want het bestaan van een Schepper werd niet stellig ontkend, maar slechts de religieuze instellingen werden los gezien van de levensaangelegenheden. De Kerk, die religie voorhield, werd een beperkte rol binnen de maatschappij gegeven en de overheid behield zijn rol los van de Kerk. Dus de politieke rol was gescheiden van de rol van de Kerk en zo werd politiek gescheiden van religie.

Wat is religie?

Het is niet van fundamenteel belang om een academische discussie te voeren omtrent de precieze definitie van religie maar het is wel van belang om begrip te hebben over hoe de maatschappij religie interpreteert. Zoals eerder is vastgesteld resulteerde de ontwikkeling van een seculiere maatschappij in Europa in het verlies van macht en invloed van de religieuze autoriteiten. Deze gebeurtenissen leidden later tot de overwinning van het wereldleiderschap door de kolonisatie welke op zijn beurt meer rijkdom en luxe creëerde ten koste van andere naties. De vermelding van religie in de moderne seculiere persoon roept de volgende ideeën op.

(a) Religie is enkel een persoonlijke kwestie tussen een mens en zijn Schepper. Dit houdt in dat religie geen rol speelt wat de maatschappij betreft. Het dient gescheiden te worden van politiek. Dit idee was een resultaat van de geleidelijk aan de kant geschoven Kerk.

(b) Religie is primair gebaseerd op bijgeloof, vermoedens en angst omdat de mens niet in staat is de natuur en zijn bestaan tezamen met het universum te verklaren. Men kan enkel met wetenschap en intelligentie voortgaan.

(c) Religie betekent dat er geen plaats is voor verschil in mening en dit betekent onderwerping aan vrijheid van spreken en denken. Dit was in het bijzonder het resultaat van het gedrag van Katholieke Kerk tijdens de Spaanse Inquisitie in het einde van de 15e eeuw N.C. in de massamoorden van de Protestanten en elke andere oppositie waar het hun leringen betrof en in de bloeddorstige kruistochten. Het zijn enkel de wensen van de geestelijken die er toe doen ondanks de mening van de meerderheid. Het systeem baat niet de mensen maar enkel de elitaire autoriteit.

Dit zijn de ideeën die overheersten te midden van de Westerse seculiere maatschappij en de seculiere elite binnen de Moslimlanden.

De visie van Islam op religie en maatschappij

De eerdergenoemde verstandhoudingen zijn totaal in strijd met de Islam. Alle profeten van Allah (swt), van Adam (as) tot Mohammed (saws), werden niet alleen gezonden om het individu te verbeteren maar ook de maatschappij in het algemeen te verbeteren. Zij kwamen allen met de Boodschap om te geloven in één Schepper en brachten wetten en voorschriften om over de maatschappij en de individuen te regeren. Terwijl de maatschappij uitgroeide tot een meer en meer complexe maatschappij bracht Allah (swt) een nieuwe serie wetten aan achtereenvolgende profeten. Geen enkele profeet dacht ooit dat religie enkel en alleen een persoonlijke overtuiging is en dat men handelingen kan scheiden van geloof.

Met betrekking tot de stelling dat religie gebaseerd is op vermoedens en bijgeloof, dit klopt waar het betreft religies waarvan de originele scripten verloren zijn gegaan, of zijn vervalst door mensen. De Qoran geeft dit feit toe en nog beter zelfs, de Qoran is nooit tegengesproken door betrouwbare wetenschappelijke ontdekkingen. In plaats daarvan daagt het de mensheid juist uit om er een tegenstelling in te vinden.

Denken zij dan niet na over de Koran? En wanneer (die) niet van Allah geweest was, dan zouden zij daarin veel tegenstrijdigs vinden." (zie vertaling v.d. betekenissen v.d. Koran, Soerah An Nisa, 82)

Geen enkele maatschappij tolereert absolute vrijheid om er verschillende meningen op na te houden. Dus, elke maatschappij die beweert dat zij volledige vrijheid van meningsuiting tolereert liegt en is hypocriet. Dus elke maatschappij functioneert pas wanneer het beperkingen en grenzen kent, anders zal chaos het resultaat zijn. Mensen in de maatschappij zijn niet allen gelijk, en verschillende mensen hebben verschillende mogelijkheden, een neiging tot een vrije maatschappij zal leiden tot onderdrukking van de zwakkere leden binnen de maatschappij door de sterkere. Dus, om dit te voorkomen heeft een maatschappij regels en wetten nodig. Vandaar dat het idee van een vrije maatschappij een mythe is en in werkelijkheid nooit heeft bestaan en ook nooit zal bestaan in de toekomst. Het hele idee van de volledig vrije maatschappij gaat in tegen de menselijke aard, een vrije maatschappij zal functioneren als een jungle, de sterkste overleven de zwakkeren worden zonder medelijden of genade vertrapt, het is meer geschikt voor dieren dan voor mensen.

Democratische maatschappijen in het Westen zijn, ondanks zij beweren dat er sprake is van vrijheid van meningsuiting of andere vrijheden, niet anders dan andere type maatschappijen, of het nu een dictatoriale staat is, een monarchie of een theocratie, want al deze soorten maatschappijen hebben regels en wetten en vrijheid heerst zolang men de wetten en voorschriften in acht neemt.

Dus met kan zeggen dat in het tijdperk van de Middeleeuwen een grotere vrijheid om de verschillen in mening te uiten was toegestaan, maar het is niet absoluut en dat kan het nooit zijn. De waarheid in deze zaak is dat elke maatschappij verschillen in mening tolereert zo lang als die mening de bestaande machtsstructuur niet bedreigt. Dus de reden voor grote verschillen in mening betreffende religieuze normen na de Renaissance was omdat de bestaande machtsstructuur niet gebaseerd was op religie. Tevens is er, onder de Islamitische regels, een vrijheid van mening binnen de grenzen van de shari'ah, zoals historische ontwikkelingen van verschillende wetscholen van fiqh (jurisprudentie), oesoel al fiqh (fundamenten van jurisprudentie), wetenschap, geschiedenis etc. aantonen. Daarbij werden er grote discussies en debatten gevoerd in Baghdad, Koefa, Medina, Grenada, Qirawain, Fez en Samarkant.

De betekenis van politiek

Laten we, nu we de betekenis van religie wat dieper hebben behandeld, de betekenis van politiek eens analyseren. Politiek wordt in het algemeen aangenomen puur en alleen te dienen voor de strijd van de macht en regering, en wordt daarom geassocieerd met het leiden van of regeren over een natie. Het doel van politieke partijen is de strijd om macht te verkrijgen, dus is dit waar het werkelijk om draait. Op de grote schaal zijn het de mensen als Machiavelli die de moderne politici inspireerde. Volgens zijn boek 'The Prince' (vert. De Prins) behoort een politicus bedrieglijk te zijn en naar macht te streven. Vandaag de dag is het niet verassend dat een politicus iemand is die wordt beschouwd als een gewiekst, sluw en bedrieglijk persoon; de hele betekenis van het woord roept op tot verschillende betekenissen in onze gedachten zoals valse beloften, liegen en bedriegen en laster etc.

Het hele wezen van politiek houdt zich bezig met de zaken omtrent de maatschappij en hoe deze geregeld dient te worden. De functie van elke regering is om zich met alle zaken binnen de maatschappij bezig te houden. Het is niet enkel een strijd om macht en persoonlijke roem, desondanks is dit een van de grootste drijfveren van de politici vandaag de dag.

In het Arabisch is het woord politiek 'syasa', welke is afgeleid van de wortel sasa. Sasa betekent het zorgen voor de paarden en uit dit woord ontstond zich geleidelijk aan de betekenis het zorgen voor de zaken van de mensen, vandaar syasa.

Islam toont aan hoe een maatschappij georganiseerd dient te worden en dus is het idee dat religie gescheiden kan worden van politiek volkomen onnatuurlijk. Bovendien is dat het product van de ongelukkige geschiedenis van de Europeanen in plaats van de intelligente meningen. De Profeet Mohammed (saws) richtte een staat op in Medina, na de migratie. Daar organiseerde hij de aangelegenheden van de maatschappij, stelde diverse verdragen op, voerde de Shari'ah in, verklaarde oorlogen en vrede en zond en ontving ambassadeurs.

Hou je religie voor jezelf

Het is tegenwoordig gewoon om de uitspraak 'Hou je religie voor jezelf, en breng het niet binnen de politiek' te horen. Dit is het resultaat van het seculiere dogma dat religie puur en alleen een persoonlijke aangelegenheid is. Dit is de mening welke de politici, intellectuelen, schrijvers en de media gebruiken om de massa, dus ook de Moslims, wereldwijd mee te domineren.

Deze overtuiging is heilig onder de zogenaamde progressieven onder ons en er wordt niet aan getwijfeld.

De bovenstaande definitie is duidelijk onwaar omdat het doel van religie juist is om de hele maatschappij te verbeteren en reguleren. Om de maatschappij te verbeteren dient men een politieke autoriteit te verwerven, daarom is politiek altijd geïntegreerd in religie. Dus politiek is als een kind in het gezin en het gezin is de religie.

Ten tweede, de bewering dat religie gescheiden gehouden dient te worden van politiek zodat men de geloofsovertuiging niet kan opleggen aan een ander is duidelijk onjuist. Zelfs om te zeggen dat religie gescheiden dient te worden gehouden van politiek is op zichzelf een standpunt, een 'nieuwe' religie, welke is opgedrongen aan anderen. Het enige verschil is dat religie zichzelf niet verwikkelt met de overtuiging van een Schepper en er verschillende terminologieën voor zijn gebruikt, zoals secularisme. Het is alsof je zegt dat er geen wetten moeten zijn die aan de maatschappij dienen te worden gesteld, ondanks dat dit op zich al een wet is.

Een ander argument welke door de seculiere maatschappijen naar voren wordt gebracht is dat religieuze wetten ouderwets zijn en niet toegepast kunnen worden in de moderne 'progressieve maatschappij'. Dit wordt gebruikt om de scheiding van religie en politiek te rechtvaardigen. En is een fundamentele onderliggende veronderstelling wat deze uitspraak betreft, en dat is dat iets wat oud is ouderwets wordt en iets dat nieuw is progressief is en geaccepteerd dient te worden zonder enkele twijfel. Tijd is de enige maatstaf waarmee hier wordt gemeten maar dit is duidelijk geen intelligent en overtuigend argument. Als we kijken naar de lucht die we inademen die zo oud is als de planeet zelf en van levensbelang is, en tegelijk kijken naar nieuwe ziektes zoals AIDS, die zeker niet welkom is in de maatschappij. Dus alleen omdat iets oud is wil dit niet zeggen dat het verouderd is noch wil iets dat nieuw is altijd goed of acceptabel zijn. Gelijke wetten verouderen niet simpelweg omdat een bepaalde tijd is verstreken is terwijl de mens in zekere zin dezelfde natuur heeft behouden. Wetten zijn er om de natuur van de mens te reguleren.

Bewijzen

De scheiding van religie en politiek is niet alleen een intellectueel zwak standpunt, maar er zijn tevens vele scherp omlijnde bewijzen in de Qoraan en ahadieth die verwijzen naar politiek kwesties.

In de Qoraan zien we vele regels en wetten betreffende het huwelijk, scheiding, erfrecht, jihad, zakat etc., allen welke nooit uitgevoerd konden worden binnen de maatschappij zonder politieke autoriteit. Hoe kan iemand de hand van een dief afhakken, een overspelige stenigen, jihad verklaren, zakat en kharaj inzamelen zonder politieke autoriteit? De Boodschapper van Allah (saws) zelf bracht regels in verband met deze zaken 1400 jaar geleden al ten uitvoer, om zo aan te tonen dat politiek een groot deel van Islam is. Er zijn nauwkeurig omschreven bewijzen in de Qoraan en ahadieth die vertellen over de regelgeving door Islam.

"En wie niet oordeelt met wat Allah geopenbaard heeft: zij zijn de ongelovigen!" (zie vertaling v.d. betekenissen v.d. Koran, Soerah Al Maidah, 44)

"Bij jou Heer, zij geloven niet totdat zij jou laten oordelen over waar zij over van mening verschillen…"(zie vertaling v.d. betekenissen v.d. Koran, Soerah Al Nisa, 65)

"… gehoorzaamt Allah en gehoorzaamt de Boodschapper en degenen onder jullie die met gezag bekleed zijn. Als jullie over iets van mening verschillen, legt het dan voor aal Allah en de Boodschapper…" (zie vertaling v.d. betekenissen v.d. Koran, Soerah An Nisa, 59)

De meerderheid van de geleerden van de Hanafi, Shafi'i, Hanbali etc. wetscholen zijn het er over eens dat het bovenstaande vers welke verwijst naar 'gehoorzaamt degenen onder jullie die met gezag bekleed zijn' verwijst naar de kaliefen. Na het overlijden van de Boodschapper van Allah (saws). Kwamen de Sahabah samen en kozen een kalief uit hun eigen midden zelfs nog voor zij de Boodschapper van Allah (saws) begraven. Zij stonden het dichtst bij de Boodschapper van Allah (saws) en waren het eens over de fard (verplichting) van het aanwijzen van een kalief, en vandaar werd het begin van een politieke autoriteit erkend en ingevoerd.

Daarbij zijn er vele ahadieth die betrekking hebben op de kaliefen. Nafi'a leverde over dat Umar zei tegen mij dat hij de Boodschapper van Allah (saws) hoorde zeggen :

"Wie zijn hand terugtrekt van gehoorzaamheid aan de Amier (het staatshoofd) zal geen bewijsgrond vinden (in zijn defensie) wanneer hij zich vóór Allah bevindt op de Dag Des Oordeel, en wie sterft zonder een eed van trouw afgelegd te hebben (aan de Amier) zal sterven van één behorende tot de Jahillyya.'"

Muslim leverde over op het gezag van Aboe Hazim (ra), die zei:

"Ik vergezelde Aboe Hoerairah (ra) gedurende 5 jaar en hoorde hem praten over de uitspraak van de Profeet (saws): De Profeten heersten over de kinderen van Israël, wanneer een Profeet overleed volgde een andere Profeet hem op. Maar na mij zal er geen andere Profeet meer komen. Er zullen Khulafa (kaliefen) zijn en dit zullen er veel zijn. Zij vroegen: Wat beveelt u ons? Hij antwoordde: Vervul de bay'ah aan hen, de één na de ander en geef hen wat hun toekomt. Voorzeker Allah (swt) zal hen ondervragen over hetgeen waarmee Hij hen heeft toevertrouwd."

Ibn Abbas (ra) overleverde dat de Boodschapper van Allah (saws) zei :

"Als iemand iets in zijn Amir (leider) ziet wat hem niet behaagt laat hem dan geduldig blijven, want voorzeker, hij die zichzelf afstand neemt van de sultan (leidende autoriteit van Islam) al is het maar een lengte van een hand en dan overlijd, is gestorven alsof hij in een staat van djahiliyyah verkeerde."

Dit zou voldoende bewijs moeten zijn voor de Westerse seculiere maatschappij en de ontwikkelde Westerse elite dat politiek en Islam nooit gescheiden kunnen worden; politiek is zelfs een essentieel deel van Islam.

Afleidingen

Vandaag de dag gebruiken de bestaande overheden in de Moslimwereld diverse middelen om religie van politiek te scheiden.

(1) De eerste methode is om het idee te promoten dat religie puur en alleen een individuele kwestie is voor persoonlijke zaligheid. Dit wordt gedaan door middel van televisie, radio, kranten, tijdschriften en boeken en door de geleerden van de regering die worden onderhouden door overheidsinstellingen.

(2) Vele Islamitische bewegingen zijn opgezet of worden gevormd door overheden binnen de Moslimwereld (die op hun beurt weer bestuurd worden door het Westen) om het idee van een seculiere Islam te promoten. Deze groepen zorgen ervoor zichzelf te beperken enkel met individuele aspecten zoals salah, vasten, hadj en zedelijkheid. Zij zwijgen wanneer het onrecht wordt toegepast door de overheid jegens de Moslim Oemmah. Aldus moedigen zij de Moslim Oemmah aan passief en tolerant te blijven ten opzichte van de bestaande wrede en barbaarse regimes in de Moslimwereld. Zij negeren de politiek geheel en gaan zelfs zo ver door te rangschikken als veroorzaker van fitnah en er daarom niet over gesproken moet worden. Dit is ondanks het duidelijke gebod uit de Koran:

"En zoek met wat Allah jou gegeven heeft het Huis van het Hiernamaals en vergeet niet jouw deel in de wereld."(zie vertaling v.d. betekenissen v.d. Koran, Soerah Al Qasas, 28:77)

"Jullie zijn de beste gemeenschap die uit de mensen is voortgebracht, (zolang) jullie tot het goede oproepen en jullie het verwerpelijke verbieden, en jullie in Allah geloven."(zie vertaling v.d. betekenissen v.d. Koran, Soerah Al-i Imraan,110)

(3) Door omkoping en het vormen van zogenaamde Islamitische groeperingen, de Moslimregeringen trachten zo de oproep om het kalifaatschap opnieuw in te voeren te neutraliseren. Deze groeperingen worden diverse aanstellingen aangeboden binnen de bestaande overheid, en zij zetten programma's op voor de 'islamisering' van het land en bestempelen het land als een Islamitische staat, en vandaar dat de Oemmah wegdrijft van het begrip van een Islamitische staat. Deze soort staten lijken in geen enkel opzicht op de Islamitische Khilafa; er is geen Khaliefah maar in plaats daarvan zijn er Presidenten of minister Presidenten of Spirituele leiders. Zij brengen een paar wetten van de Shari'ah ten uitvoer en accepteren de nationalistische grenzen welke zich daar oorspronkelijk door de kolonisten een weg wist te banen.

Moskeefondsen zijn weer een andere manier om de werken van de Islamitische bewegingen te beteugelen. Landen als Saudi Arabië, Koeweit en Egypte zorgen voor financiële middelen en pseudo Imams aan moskeeën in landen als Engeland, Verenigde Staten en Duitsland om op deze manier de werken van de Islamitische jeugd de kop in te drukken.

Het meest duidelijke voorbeeld wat het belang van politiek en religie aantoont is de het functioneren van de Islamitische staat voor een lange aanhoudende periode, meer dan 1300 jaar vanaf de oprichting van de staat in Medina door de Boodschapper van Allah (saw) in 579 N.C. tot de ontbinding ervan door de door kolonisatie geïnspireerde Mustapha Kemal in 1924 N.C. Het was het systeem van Islam welke vrede en kalmte garandeerde voor de Moslims evenals voor de niet-Moslims, en waar bij de aangelegenheden van de mensen werden gehandeld volgens de wetten van de Schepper (swt) liever dan volgens de wetten welke bedacht zijn door de mens met al zijn vooroordelen, tegenstellingen en eigenbelang.

Bron: Expliciet.nl