Islamleer.nl

Introductie tot de orientalistiek

"En onder de mensen is iemand die door ijdele praatjes zonder kennis anderen van Allah's pad wil doen afdwalen en er mee de spot drijft; voor zulken zal er een vernederende straf zijn."

(Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soerah Loeqman 31, vers 6)

Wat is de orëntalistiek?
De studies die worden ondernomen door niet-moslims om kennis van de oosterlingen -in het bijzonder de moslims- te vergaren: hun talen, hun geschiedenis, hun godsdienst, hun sociale situatie, hun cultuur, politiek en economie.

Wie is de oriëntalist?
Degene die onderzoek doet naar het oosten, haar geschiedenis, haar beschaving en haar sociale, economische en politieke situatie.

Wat is de reden voor het ontstaan van de oriëntalistiek?
Velen van de geschiedschrijvers stellen dat de oriëntalistiek is ontstaan na de periode van de christelijke kruistochten tegen Islam, die keer op keer leiden tot vernederende nederlagen voor de christenen. Het ontstaan van de oriëntalistiek heeft te maken met de zoektocht van het christelijke westen naar andere middelen om te kunnen heersen over de Islamitische wereld, na het falen van de militaire macht. Één van de eersten die op het idee kwam om met nieuwe manieren de macht te vestigen over de moslims was koning Lodewijk IX, die krijgsgevangene was gemaakt door het Islamitische leger in Egypte en zich enkel kon vrijkopen door de betaling van een grote afkoopsom. Lodewijk IX realiseerde zich dat enkel over de moslims geheersd zou kunnen worden indien onder de moslims de geest van het verzet en Jihad fi Sabil Allah (Strijd in naam van Allah) was weggeëbd, en dat dit enkel gerealiseerd kon worden door het verzwakken van de geest van de Islam in hun psyche. En om dit te bereiken was het voor hem noodzakelijk dat de christenen zich de kennis van het oosten eigen maakten.

Anderzijds bestond een verlangen om de verspreiding van Islam in Europa tegen te gaan. Dit had deels te maken met de kruistochten en de daaruit resulterende nederlagen voor de christenen en de grote invloed hiervan op de psyche van de kruisvaarders. Ook had dit te maken met de aanwezigheid van de Islamitische beschaving in Andalusië in christelijk Europa, welke een grote invloed had op het leven in Europa dankzij haar vooruitgang op wetenschappelijk gebied, en dankzij haar onderscheiding op het vlak van civilisatie, rechtvaardigheid, tolerantie en vrijheid van denken. Dit stond alles in tegenstelling tot wat in Europa gangbaar was, het Europa dat op dat moment haar donkere middeleeuwen meemaakte. En zoals ieder zwak en onwetend volk dat tegenover een krachtig en vooruitlopend volk staat, waren ook de jongeren in Europa er trots op wanneer zij zich de arabische taal en literatuur eigen hadden weten te maken, en immiteerden zij de moslims in hun kledij, manier van doen en manier van leven. Dit was een reden voor de kerk om haar priesters de oosterse kennis te leren. Sterker nog, de kerk richtte scholen op om de oosterse kennis te onderwijzen, dit om deze kennis in een slecht daglicht te kunnen plaatsen en om een barriere te creëeren tussen Islam en Europa. Vervolgens richtten de regeringen in Europa leerstoelen aan de universiteiten op om de Arabische taal en literatuur en de Islamitische religie, en alles wat met haar beschaving te maken heeft, te onderwijzen.

Tevens mag de rol van de joden in de orientalistische beweging niet vergeten worden, speciaal na de totstandkoming van de zionistische beweging en haar streven sinds de negentiende eeuw om in Palestina een nationalistische staat voor de joden te stichten. De ambitie waartegen de Sultan Abdulhamid (moge Allah zijn ziel hebben) een barriere opwierp.

Wat is het doel en wat zijn de drijfveren van de oriëntalistiek?
Ten eerste prediking en anti-Islam polemiek, oftewel de mensen weghouden van Islam. Daarom ook vinden de meeste oriëntalisten hun oorsprong in de kerk, en onder de joden die streven naar een het stichten van staat voor hen alleen in Palestina.

Ten tweede imperialisme, oftewel het mogelijk maken van overheersen van de moslims. De koloniale mogendheden hebben na de kruistochten gebruik gemaakt van de oriëntalisten om de gedachten en het hart van de Oemmah te kunnen doorgronden, om zo hun religie te kunnen corrumperen en hun verzet tegen koloniale bezetting te verzwakken. Dit middels de vergiftiging van de ideeën en het verankeren van pre-Islamitische concepten in het denken van de moslims. Zo is geprobeerd de moslims het Islamitische broederschap te laten verruilen voor het nationalisme (Turk tegen Arabier, Koerd tegen Turk, et cetera), en is geprobeerd het idee van samengaan van religie en staat kapot te maken onder de moslims. Deze complotten zijn geresulteerd in succes voor de joden en de christenen in het ten gronde richten van het Islamitische Kalifaat dat een symbool van eenheid was voor de moslims. En na de neergang van het Kalifaat vielen de Islamitische landen één voor één in de handen van de koloniale machten. Na de militaire bezetting is de macht overgedragen aan de leerlingen van de oriëntalisten, en zijn dezen de weg van verwestering ingeslagen, beïnvloed als zij waren door de westerse cultuur ten gevolge van de westerse opvoeding die ze hadden genoten (en genieten) aan universiteiten zoals de Sorbonne, Oxford, en diverse Amerikaanse universiteiten.

Ten derde zijn er de economische drijfveren, want de oriëntalisten zijn na de koloniale bezetting van de landen van de moslims en de overdracht van de heerschappij over de moslims van de Kalief in de handen van agenten van de koloniale mogendheden, de bedenkers geworden van de uitbuiting en plundering van de landen van de moslims alsmede de rechterhanden van degen die deze uitbuiting en plundering ten uitvoer brengen.

Wat is de methode van de oriëntalistiek?
Ten eerste het zaaien van twijfel omtrent de Islamitische religie, en dat middels:

1. Beweren dat de Koran niet van Allah (swt) is, maar dat Mohammed (saw) deze heeft overgenomen van de joden en de christenen.

2. Belastering van de vertellers van de hadith, om uiteindelijk de uitspraken van de profeet (saw) zelf in twijfel te trekken.

3. Beweren dat de Islamitische jurisprudentie voortkomt uit de Romeinse wetgeving.

4. Beweren dat Islam oproept tot beestachtig gedrag, en oproept tot het verdrinken in het genot.

5. Het prominent maken van afvalligen van Islam en van afvallige principes, specifiek:

A. Zo hebben ze grote aandacht besteed aan de werken van Al Karamitah, de Ismaïliyah en andere afvalligen, en hebben deze werken gepubliceerd en verspreid.
B. Zo presenteren ze afvalligen, zoals bijvoorbeeld Al Hilaaj, Ibn 'Arabi en Ibn Warraq, alszijnde martelaren van vrije meningsuiting en voorbeelden verlicht denken.

Ten tweede het strijden tegen de Arabische taal, en dat middels het stellen dat het Arabisch niet flexibel is en niet in staat is om de voortgaande ontwikkeling bij te benen; en middels pogingen om het hoog Arabisch te vervangen door allereli dialecten; en middels het beweren dat het Perzisch beter is dan het Arabisch.

Ten derde, het zaaien van twijfel omtrent de waarde van de Islamitische beschaving, door te stellen dat het een samenraapsel is van eerder beschavingen, en door het cultuurgoed van de Oemmah en de geschiedenis van de moslims voor te stellen als zijnde een reeks bloedige gebeurtenissen en conflicten die draaiden om overheersing, invloed, en rijkdom.

Ten vierde, het verzwakken van de Islamitische Oemmah middels het inblazen van nieuw leven in het nationalisme en het pre-Islamitische chauvisme, zoals het Pharaonisme onder de Egyptenaren, het Assyrische onder het volk van Asj Sjam, en het Berberisme onder Noord-Afrikanen.

Wat zijn de voornaamste kenmerken van de onderzoeksmethoden van de oriëntalistien?
1. Het volgen van willekeur en de wens om altijd Islam en zijn volgelingen te kleineren.

2. Het beginnen met de eigen vooroordelen om vervolgens op jacht te gaan naar "bewijzen" om deze gedachten te bewijzen. Men negeert dan de zwakte of weerlegbaarheid van de aangedragen bewijzen voor het eigen vooroordeel, en men ontkent dan de juiste bewijzen wanneer zij in strijd zijn met de eigen stellingen.

3. De zoektocht naar de zwakke punten en fouten in de geschiedenis van de moslims om dezen uit te kunnen vergroten, en om de stralende episodes te kunnen kleineren en te kunnen besmeuren.

Wat is de oriëntalistische relatie met het prediken?
De prediking en de oriëntalistiek zijn hebben dezelfde doelen, maar hanteren enkel verschillende manieren:

De oriëntalistiek heeft het kleed van de wetenschap aangetrokken en beweert de wetenschappelijke methode te hanteren om de onjuistheid van Islam aan te tonen. En zo hanteerde de oriëntalistiek het boek, de lezing, het college, en de universitaire leerstoelen om de gestelde doelen te bereiken.

De prediking heeft een andere weg gekozen om haar gif te verspreiden, namelijk via de kleuterscholen, en het heeft het kleed van de liefdadigheid aangetrokken. Door het helpen van de mensen in ziekenhuizen, door het oprichten van opvanghuizen voor (wees)kinderen, en door de oprichting van allerhande verenigingen om via het woord twijfel te kunnen zaaien in de harten van de mensen en de realiteit te kunnen verdraaien.